|
|
|
|
Door ANNEMART VAN RHEE
Een boodschap? Nee liever niet. Talent Tim Oliehoek (26), maker van Vet Hard en multiculti-reeks Shouf Shouf: ’Een emmer popcorn en verstand op nul. Dat is voor mij entertainment.’
Waar politici in Den Haag blijven bakkeleien over inburgeren en integreren, lijkt de film- en tv-wereld al een stap verder. Multiculti-producties schieten als paddestoelen uit de grond. Na Shouf Shouf Habibi!en Het Schnitzelpardijsscoren Van Speijk en Shouf Shouf en de komst van speelfilm Shouf Shouf Baraka lijkt een kwestie van tijd.
En het mooie is, vindt Shouf Shouf-maker Tim Oliehoek: ,,Het opgeheven vingertje is ver te zoeken. De verhalen draaien niet om een moraal of boodschap. Er wordt niet gehamerd op problemen of cultuurverschillen. Tuurlijk spelen er drie Marokkanen de hoofdrol. Maar we laten juist op een luchtige manier zien wat er met een stel jongeren in Nederland anno 2006 zou kunnen gebeuren. Of je nou bruin, wit of geel bent.’’
Zo lijkt hij ook naar zijn eigen roots te kijken. Want de vraag: Hoe multiculti is Oliehoek zelf, beantwoordt hij stellig met: Niet! ,,Ik heb er helemaal niets mee. Ja, ik ben een kwart Indo. En in mijn geboortedorp Stompwijk met 2500 inwoners was ik eigenlijk wel de donkerste. Om maar even aan te geven hoe gekleurd die omgeving is. Maar in mijn opvoeding speelde een andere cultuur geen rol. Ik spreek geen woord Maleis en Indonesië heeft geen bijzondere aantrekkingskracht op mij. Eén keer per jaar gaan we met de familie lekker eten, maar dat is het dan ook.
,,Multiculti en homo zouden niet kunnen samengaan. Maar ik heb er nooit problemen op de set of waar dan ook mee gehad. Er zal heus wel over me worden geroddeld. Maar misschien is het, doordat ik er altijd eerlijk over ben geweest, geen issue. Aan de andere kant: ik ben pas met mijn vriend van Den Haag naar Amsterdam verhuisd en in Bos en Lommer ga ik niet hand in hand lopen. Vind ik niet slim, dus ik houd er wel rekening mee. Bovendien ben ik geen hand-in-hand-type.
Geen multiculti-boodschap dus. Liever legt Oliehoek, die opgroeide met amusement als Knight Rideren The A-Team, in zijn werk de nadruk op scherpe brutale verhaallijnen. Politiek incorrect: prima. Hoe lomper, des te beter. Zo ondervonden ook Vet Hard-actrices Bracha van Doesburgh (als een boksbal beurs gebeukt) en Estelle Gullit (genadeloos verpletterd door een ambulance). Hun tragische filmlot zorgde voor opmerkelijke reacties. Oliehoek: ,,Krijg ik naar mijn hoofd geslingerd dat ik vrouwonvriendelijk ben. Dat ik in een tijd waarin veel te doen is om Submissionen de rechten van islamitische vrouwen juist de positie van vrouwen zou ondermijnen. Wat een onzin. Dan heb je er dus echt niets van begrepen. Ik maak komedie. Kan niet anders dan dat het humorloze pottige dames waren. Ook in Shouf Shouf ga ik pijnlijke situaties niet uit de weg. Ik denk niet: mag je deze grap wel maken over een Marokkaan? Kom nou. Je moet iedereen op de hak kunnen nemen. Wat dat betreft valt er hier nog veel te verbeteren. Kijk naar het niveau van Nederlandse komedies op tv, zoals bijvoorbeeld Kinderen geen bezwaar: mijn god, tenenkrommend flauw, truttig en oubollig. We leven toch niet meer in de jaren ’50?
,,Ik probeer altijd de grenzen op te zoeken. En dat doe je door iets dat heel lief en kwetsbaar is in contrast te zetten met snelle actie en een vreselijke gebeurtenis. Mooie bloemen, een oud vrouwtje achter een rollator en dan WHAM! Entertainment dat is voor mij: een emmer popcorn en verstand op 0. Mij zul je dus ook niet zien op zo’n festival in Rotterdam, waar ze al die verantwoorde films vertonen. Ik verdenk ook veel mensen ervan daar naartoe te gaan puur om interessant te doen. Nee, ik wil onderuit zitten, kunnen lachen. Om Schwarzenegger in een straaljager, of om actie met James Bond. Soms verwijt ik mezelf dat ik oppervlakkig ben. Maar ja, ik wil wel genieten van wat ik echt leuk vind.’’
Na zijn tv-uitstap is Oliehoek nu bezig met het script voor zijn nieuwe film. ,,Een actiekomedie met Paul de Leeuw in de hoofdrol. Het moet een kruising worden tussen Austin Powers en de Naked Gun-serie: droge humor, absurde situaties. Misschien on-Nederlands, maar wel weer popcorn.’’
